براباس برای اولین بار خودرویی ساخت که مرسدس نیست — بودو را با 1000 اسب بخار بشناسید

دقیقا به مدت پنجاه سال، براباس هویت خود را بر پایه یک فرمول بنا کرد، گرفتن یک مرسدس-AMG که از پیش قدرتمند بود و سریع‌تر، پرصداتر و گران‌تر کردن آن. این شرکت تیونینگ آلمانی تا پیش از این هرگز خودرویی نساخته بود که از ابتدا ستاره سه‌پر را بر خود نداشته باشد. این روند با بودو، اولین مدل کاملا مستقل براباس، تغییر می‌کند، و شرکت تصمیم گرفت آن را بر پایه یک آستون مارتین بسازد.

زیر پوسته، ونکوئیش است، نه مرسدس

بودو زندگی خود را به عنوان یک آستون مارتین ونکوئیش آغاز می‌کند، اما تقریبا هیچ بخش قابل‌شناسایی از آن باقی نمی‌ماند. براباس بدنه را تا سقف برهنه می‌کند و یک بدنه بیرونی کاملا جدید از فیبر کربن روی ساختاری بازطراحی‌شده نصب می‌کند، سپس به سمت فضای موتور می‌رود. موتور وی12 دوتوربو 5.2 لیتری ونکوئیش توربوشارژرهای جدید، سرسیلندرهای بازطراحی‌شده، سیستم سوخت بازبینی‌شده و اگزوز جدید دریافت می‌کند، که توان را به حدود 1000 اسب بخار و گشتاور 1200 نیوتن متر می‌رساند. براباس سرعت نهایی بالای 220 مایل در ساعت و شتاب صفر تا 60 مایل در ساعت در کمتر از سه ثانیه را ادعا می‌کند، ارقامی که یک دهه پیش از این شرکت غیرقابل‌تصور بود، زمانی که اعتبار آن تقریبا به‌طور کامل بر جی‌واگن و مدل‌های کلاس اس استوار بود.

تولید تنها به 77 دستگاه محدود شده، اشاره‌ای عمدی به سال 1977، سالی که بودو بوشمان شرکت را در بوتروپ آلمان بنیان نهاد. این خودرو به نام او نام‌گذاری شده و به‌عنوان یادبودی پس از مرگ او ساخته شده است، و براباس می‌گوید تنها ده تا پانزده دستگاه هر سال از کارگاه خارج خواهد شد، به این معنا که آخرین دستگاه تا نزدیک یک دهه دیگر تحویل داده نخواهد شد.

چرا یک شرکت تیونینگ خودروی خودش را می‌سازد

براباس در این مسیر تنها نیست. مانسوری، رقیب دیرینه آن در دنیای تیونینگ، در دو سال گذشته صرف ساخت آثار یکتا و تولید محدودی هرچه جسورانه‌تر کرده است، از جمله پروژه‌هایی بر پایه بوگاتی که در پبل بیچ در اوت گذشته به نمایش گذاشته شد. به نظر می‌رسد هر دو شرکت به یک واقعیت یکسان رسیده‌اند، که سود واقعی، و اعتبار واقعی، اکنون در ساخت چیزی است که هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند به‌سادگی از فهرست گزینه‌های کارخانه سفارش دهد، نه در تغییر چیزی که از پیش وجود دارد.

این موضوع همچنین چیزی درباره جایگاه کوچ‌بیلدینگ در بازار امروز می‌گوید. خریداری که حاضر است رقمی هفت‌رقمی برای یک ونکوئیش به‌شدت بازطراحی‌شده بپردازد، در حال مقایسه آن با یک آستون مارتین استاندارد نیست، او به پایگاه مشتریان رولز‌رویس کوچ‌بیلد یا بنتلی مولینر نزدیک‌تر است، و این پایگاه مشتریان حضوری چشمگیر در دبی و سراسر کشورهای حاشیه خلیج فارس دارد، جایی که سفارش‌های سفارشی و نسخه‌های فوق‌محدود معمولا پیش از آن‌که بیشتر خریداران حتی از آن‌ها بشنوند، به فروش می‌رسند.

ما این اشتیاق را از نزدیک می‌بینیم. مشتریانی که برای خرید، فروش یا یافتن یک آستون مارتین ونکوئیش، یک دی‌بی‌اس یا یک مرسدس ساخته‌شده توسط براباس به هاوس آف کارز دبی می‌آیند، تقریبا همیشه به انحصار به‌اندازه عملکرد فکر می‌کنند، و خودرویی مانند بودو، با تولیدی کمتر از بیشتر لیست‌های انتظار سوپراسپرت‌ها، دقیقا نوعی خودرو است که از طریق کانال‌های خصوصی و مبتنی بر روابط حرکت می‌کند، نه از نمایشگاه. اگر نسخه‌ای در منطقه پیدا شود، انتظار دارید دست‌به‌دست شدن آن به‌آرامی انجام شود، و با حاشیه‌ای قابل‌توجه بالاتر از قیمت اصلی آن.

چه براباس بودو را به یک خط تولید پیوسته تبدیل کند یا آن را یادبودی یک‌باره برای بنیان‌گذار خود در نظر بگیرد، پیام روشن است. پس از نیم‌قرن تیونینگ مرسدس، براباس تصمیم گرفته آماده است خودرویی بسازد که کاملا و تماما از آن خودش باشد.