براباس بودو: استون مارتین ونکوییش، بازتولد به‌عنوان نخستین سوپراسپرت مستقل براباس

خودرویی به نام بنیان‌گذار براباس

براباس بودو را رونمایی کرده است، و این به معنای معمول کلمه، نسخه‌ی تیون‌شده‌ی خودروی شخص دیگری با نشان‌های براباس نیست — این نخستین مدل واقعاً مستقل این شرکت تیونینگ است. نام آن برگرفته از بودو بوشمان است که براباس را در سال ۱۹۷۷ تأسیس کرد و در سال ۲۰۱۸ درگذشت، و توسط پسرش کنستانتین که اکنون شرکت را اداره می‌کند، ساخته شده است. کنستانتین گفته این همان خودرویی است که پدرش نزدیک به دو دهه درباره‌ی ساخت آن صحبت می‌کرد اما هرگز فرصت آن را نیافت — تیم آن را به یاد او ساخت، و زمان‌بندی آن برای پیش از پنجاهمین سالگرد براباس تنظیم شد.

خودروی پایه در زیر آن یک استون مارتین ونکوییش است، هرچند توصیف آن به این شکل، میزان فاصله‌ی بودو از آن را دست‌کم می‌گیرد: تنها سقف از خودروی اصلی باقی مانده است. بقیه‌ی بدنه یک کربن سفارشی است که حول شاسی آلومینیومی پیچیده شده. قدرت از یک موتور V12 دوتوربوی ۵.۲ لیتری با تولید ۱٬۰۰۰ اسب‌بخار (۹۸۶ اسب‌بخار بریتانیایی) و ۸۸۵ پوند-فوت گشتاور تأمین می‌شود که از طریق یک گیربکس اتوماتیک ۸‌سرعته‌ی محوری منتقل می‌شود و برای شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت در حدود ۳ ثانیه و سرعت نهایی ۳۶۰ کیلومتر در ساعت کافی است. سیستم تعلیق با همکاری کی‌دبلیو توسعه یافته، و ترمزهای کربن-سرامیکی وظیفه‌ی توقف را بر عهده دارند — دیسک‌های ۴۰۹ میلی‌متری در جلو و ۳۵۸ میلی‌متری در عقب.

چرا پایه‌گذاری آن بر استون مارتین اهمیت دارد

آنچه بودو را واقعاً قابل‌توجه می‌کند، تنها اعداد عملکردی نیست، بلکه انتخاب خودروی پایه است. براباس پنج دهه است که هویت خود را تقریباً به‌طور کامل حول پلتفرم‌های مرسدس-بنز و اخیراً AMG ساخته است — پروژه‌های بنتلی، پورشه و لامبورگینی نیز وجود دارند، اما مرسدس همیشه زمین خانگی بوده است. برای شخصی‌ترین پروژه‌ی خود، همان که مشخصاً برای گرامیداشت بنیان‌گذار خودش ساخته شده، براباس کاملاً از این هویت فراتر رفت و استون مارتین را انتخاب کرد. این بیانیه‌ای واقعی درباره‌ی نحوه‌ی نگاه این شرکت به خود در حال حاضر است: کمتر یک شرکت تیونینگ مرسدس، و بیشتر یک تولیدکننده‌ی عملکردی مستقل که قادر است هر پلتفرم جدی را به این سطح بازسازی کند.

تولید به ۷۷ دستگاه محدود شده، اشاره‌ای به سال تأسیس ۱۹۷۷ این شرکت، با تنها ۱۰ تا ۱۵ دستگاه ساخت سالانه — سرعتی واقعاً کند برای خودرویی با قیمت شروع از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ یورو پیش از شخصی‌سازی. با این نرخ ساخت، بیشتر نمونه‌ها به‌جای پیکربندی ثابت کاتالوگ، به‌صورت جداگانه مشخصات‌گذاری خواهند شد، و در هر لحظه، تعداد بسیار کمی از آن‌ها در هر بازار خاصی وجود خواهد داشت.

آن کمیابی همان بخشی است که ارزش توجه زودهنگام دارد. پروژه‌ای ادای احترامی به این محدودی، ساخته‌شده بر پلتفرمی کاملاً متفاوت از کار معمول مرسدس-محور براباس و محدود به کسری از حتی تعداد تولید معمول آن، در دسته‌ای کاملاً متفاوت از کمیابی قرار می‌گیرد.